10 maart 2025 Maandag

Om kwart voor acht vertrokken we vanuit ons Thi Lanka hotel in Kandy. In Kandy was het erg druk en we reden in file de stad uit. We kwamen vele bussen tegen, tuk tuks, motors en voetgangers. Ook kinderen die naar school gingen. We zouden de bergen in gaan en dat gebeurde ook. Naarmate we hoger kwamen werd het steeds mistiger. We reden door de theeplantages en we bezochten tegen 10 uur een theefabriek. Er werd uitleg gegeven over het productieproces beginnend met het plukken van de verse blaadjes.

 De verschillende theevariaties/smaken kwamen aan bod. De theefabriek heette Glenloch (James Taylor vond de thee uit en later voegde de heer Lipton zich erbij). Van de top van een afgeplukt stukje werden 4 bladen gebruikt in het proces van zeven, fermenteren en drogen. Alles gebeurde in stappen en maten. Hoe fijner de thee, hoe sterker deze smaakt. Veel thee wordt geëxporteerd in zakken van 65 kg. Er word praktisch geen thee in zakjes geproduceerd. We mochten uiteraard verschillende theesmaken proeven. Aan het einde werden we een winkeltje in gestuurd en kochten we wat thee(zakjes).  Vervolgens gingen we via slingerwegen naar een hoogte van 1200 meter hoogte om de lunch te gebruiken bij een zeer mooi gelegen hotel aan een waterval: te bereiken via een steile weg.

We konden naar beneden lopen of met een busje gaan. Onze tocht door de theeplantages werd daarna via nog meer haarspeldbochten voortgezet en we kwamen op een hoogte uit van 1950 mtr hoogte bij een treinstation om een 2 uur durend ritje te maken met de trein. Deze zou om 14.30 u vertrekken, maar de trein kwam pas om 16 uur aan. Meestal had deze trein vertraging. Gelukkig waren onze plaatsen gereserveerd. Er waren vele reizigers die mee wilden in de lange trein.

Wij zaten in de laatste coupé. Tijdens de wachttijd wilden vele mensen eerst nog even plassen en met maar twee toiletten kun je je voorstellen dat velen met gekruiste benen in de rij stonden. Het uitzicht in de trein was door de “mist” niet mooi. We kletsten daardoor meer met elkaar en af en toe werden er foto’s gemaakt.

Onze reisleider maakte grapjes, door met de koffiekan van een verkoper rond te gaan en KOFFIE te roepen. 

 Het treinstation.

We zaten op zeer krappe bankjes. Onderweg hing iemand te ver uit het raam en deze voor ons onbekende persoon werd uit de trein gezet. De trein en het station stamden nog uit de tijd van de Engelse bezetting. Dus zeer oud en aan renovatie toe.

Mijnheer de conducteur met een blauwe vlag.

Om even over 18 uur kwamen we aan in het plaatsje Bandarawela waar ook ons eenvoudige hotel stond. Het ontvangst was met een lekker bakkie thee en de sleutel van de kamer ontvingen we pas na 19uur. Na het avondeten maak ik nu dit verslag. Morgen zouden we in twee groepen of een lange of korten wandeling gaan maken op de Horton Planes, maar vanwege het voorspelde slechte weer gaan de wandeltochten niet door en vertrekken we morgen om 10 uur en volgen een alternatieve bestemming naar Ellya en bezoeken daar een brug (Nine Arches Bridge : treinbrug dertig meter hoog en is omstreeks 1920 door de Britten gebouwd) De plaats waar we morgen naar toe gaan aan de zuidkust heet Tissamaharana.