18 maart 2025 Dinsdag en 19 maart 2025 Woensdag

Dinsdagochtend zijn we wat later opgestaan en na het ontbijt zijn we naar het zwembad getogen. Het was al 26 graden. Een foto aan het zwembad moet je je hier voorstellen. We zijn dus niet meer met de andere belangstellenden naar Colombo gegaan. Ze gingen met de trein (32 ct)  naar een groot cool winkelcentrum en kwamen met kamikaze tuk tuk rijders terug. Om 14 u zijn we naar onze kamer gegaan en hebben vast gekeken hoe we onze koffers het beste konden vullen. We hebben wat geslapen, want we werden 1 uur eerder  opgehaald om naar het vliegveld te gaan dan was aangekondigd. Het zou op de weg wel eens druk kunnen zijn. Ons laatste avondmaal hebben we in een open ruimte mogen nuttigen met een lekker windje door de ruimte. Het was nog 27 gr.

De busrit naar het vliegveld ging nog een stukje over een tolweg en aangekomen bij het vliegveld namen twee plaatselijke gidsen het over van de andere gids die ons Colombo had laten zien. We wisselden nog even wat rupees om voor euro’s en toen werden we naar de incheckbalie begeleid. Nou daar stond dus een rij van hier tot ginder, maar uiteindelijk werd de rij sneller klein dan verwacht. Daarna door de security: schoenen uit, riem uit, broekzakken leeg, horloge af en met de broek vasthoudend door een detectiepoortje: lichaam voor en achter gecheckt. Even paniek, kon mijn horloge niet meer vinden. Bleek dat ie opgekruld zat tussen mijn riem. De vlucht naar Dubai verliep vlotjes: kregen ontbijt. Aangekomen op Dubai werden de rugzakken weer gescand maar ik mocht gelukkig alles aanhouden. We moesten wel een stukje lopen, stukje met een trein, trapje op trapje af, lopen en door de paspoortcontrole. Weer lopen door allemaal winkeltjes en veel medereizigers maakten het toneel compleet. Het vliegveld is indrukwekkend groot, met hele grote liften. Bij de gate 13 gewacht. Dan maar cappuccino genomen die 9 euro per beker kostte. Hadden we drie slokjes genomen, konden we al boarden. De tijd tot het vertrek van het vliegtuig was nog anderhalf uur, dus ik adviseerde Hanny om de koffie toch maar rustig op te drinken en kalm te blijven. Daarna door de controle voor het boarden, roltap op, roltrap af, lopen en weer wachten bij de gate. Het vliegtuig was een A380 met twee verdiepingen. We zaten op rij 75, dus als laatste naar binnen. Er wordt gewerkt met zones om niet iedereen tegelijk naar binnen te laten stormen. We zaten in de middenrij, dus niet aan de kant van een raam. Wel zaten alle ANWB medereizigers  in de buurt. Kregen al vrij vlot het ontbijt. Zat een apple brioche bij. Had ik tevoren gekozen. Mijn buurman aan de linkerzijde at hem met veel smaak op en ik verheugde me erop eens iets te krijgen wat niet op rijst of curry leek. Je raadt het al, toen ik het ontbijt kreeg, was die apple brioche op en kon ik iets met pepper kiezen. Dus dat werd het hem niet. Ik kon wel wachten tot er in het vliegtuig elders misschien iets over was. Dat zeiden ze wel driemaal en ikke maar wachten. Na een half uur kwam een stewardess zich verontschuldigen en bracht ze iets van de first class wat overgebleven was. En bleef aandringen om toch maar iets te nemen. Koos dus maar voor wat groenten en een broodje met een dikke laag kip. Nou die groenten  waren konijnenvoer: rauwe broccoli met bruine plekjes. Het broodje kreeg ik maar half weg en ze had aangeboden wat water te brengen. Ook hier raadt je je het al: er kwam geen water. Dus maar weer gevraagd. Dat broodje kreeg ik maar half weg en daarna kreeg ik buikpijn. Het slapen lukte dus ook niet en onder mij kwam er steeds meer lucht uit. Gelukkig maakte het vliegtuig veel lawaai, dat niemand het hoorde. Die buikpijn bleef en toen twee uur later de lunch kwam gaf ik aan niets te willen, want ik zat nog helemaal vol met die bellypain. Ze snapten er niks van die stewardessen en wilden met wat geven. Weigerde ik. Hoefde dus helemaal  niks. Kreeg toen wel wat water. De buikpijn zakte langzaam en toen we om  12.20u  op Schiphol landden kon ik de broekriem weer aantrekken. We troffen de koffers tussen die van de andere 500 snel aan en namen de trein van 13.45 u naar Horst-Sevenum. Aldaar pikte Sander ons om 16u op en waren we om 16.30u thuis waar onze buurvrouw ons al op de stoep verwelkomde. In de trein zagen we hoe schoon Nederland was vergeleken met Sri Lanka.

Resumerend over Sri Lanka:

Een mooi bosrijk land met een warm klimaat. Vele Boeddha beelden en zeer gelovige mensen. Een land met een rijke historie van bezetting door de Portugesen, de Nederlanders en de Britten. Een land wat een oorlog kende tussen het Noorden en het Oosten. Een Coronatijd, een tsunami en daarna een failliet gaan van het land, wat overal te zien was. Veel krotten van woningen. Woningen die leeg staan of half afgebouwd zijn. Vele kleine kraampjes langs de wegen, waar iedereen wat verkocht voor levensonderhoud. Veel water. Vele tuk tuks en een chaotisch verkeer. Vele oude bussen uit de tijd van de Engelsen. Na de bankruptie heeft de regering overal belasting op geheven en als je iets kocht of bestelde, dan kwam er nog belasting bovenop. 22 miljoen mensen en gelukkig veel toerisme wat de laatste tijd het land een impuls geeft. Kan nog meer vertellen, maar het opruimen van de vakantiespullen komt op gang. We hebben genoten en er gaat nog een fotoboek komen. Oh ja, het was hier vanmorgen hardstikke koud. Wel effe wennen. Foto’s erbij ging dus niet, had er al teveel gedownload.